Η ζήλια ανάμεσα στα ζευγάρια.

Αγαπητέ John K,
Πάντα χαίρομαι όταν οι σκεψείς μου προκαλούν τέτοιες αντιδράσεις!
Πάραυτα έχω κάποιες ενστάσεις – και σιγά που δεν θα είχα – ;p

Όπως θα παρατήρησες ήμουν πολύ συγκεκριμμένη όσον αφορά στη λίστα με τις   «διαφορές» που παρέθεσα στην αρχή του άρθρου και οι οποίες περιορίζονται στις 10…  Δεν θυμάμαι λοιπόν να αναφέρθηκα ουδέποτε εγώ σε κανένα γονίδιο το οποίο επιτρέπει στους άντρες να ακούνε το άνοιγμα μιας μπύρας απο τρία δωμάτια μακριά ούτε σε κανένα γονίδιο που τους επιτρέπει να κοιμούνται όταν ενα μωρό κλαίει… Γιατί πολύ απλά αυτό το γονίδιο το διαθέτω και εγώ (!!!!) αφού όχι μωρό να κλαίει αλλα ούτε και όλοι οι αγανακτισμένοι απο τοΣύνταγμα να ερχόντουσαν στο διπλανό δωματιο την ώρα που κοιμάμαι και πάλι δεν ορκιζόμαι πως θα ξύπναγα για να διαμαρτυρηθώ μαζί τους!!! Υποθέτω λοιπόν πως μάλλον μπέρδεψες το δικό μου κείμενο με κάποιο άλλο (σταμάτα το googlarisma ;p)

Άν θα θέλαμε βέβαια να ασχοληθούμε με αυτα τα οποία έχουν πραγματικά γραφτεί θα έπρεπε να σχολιάσω στα αμίμιτα του άρθρου «Τι θέλει να ακούσει ένας άντρας από το στόμα μιας γυναίκας»:

  1. Λοιπόν σήμερα θα δούμε τσόντα και θα φωνάξω και την Αννούλα απο κάτω.. Χαβαλέ θα έχει! (να δεις πόσο χαβαλέ θα έχει όταν φωνάξω και εγώ τον Γιωργο απο απέναντι ;p)
  2. Όταν ροχαλίζεις μου αρέσει να σε κοιτάζω και να σε θαυμάζω… (ιιιιουυυυ )
  3. Σου ξεχωρίζω τα καθαρά  απο τα βρώμικα εσώρουχα που έχεις ακουμπήσει πάνω στοκρεββάτι!!! (μπλιαξξξ)

Επειδή, όμως, δεν θα ήθελα αυτη η ανταλλαγή απόψεων να εξελιχτεί σε vendetta… θα προτιμήσω να σταθώ σε κάτι άλλο…  Η λίστα ανάμεσα σε άλλα συμπεριελάμβανε και το: Αγάπη μου, κοίτα.. εκείνη που περνά δεν είναι πολύ ωραία?

Αυτό λοιπόν μου δίνει μια εξαίρετη πάσα… και επειδή μου αρέσει να αποδίδω τα του Καίσαρος τω Καίσαρι θα ήθελα να αποδώσω και στα αγόρια μας τα δίκια τους!!!
Βρέθηκα λοιπόν «μάρτυρας»(κυριολεκτικά & μεταφορικά) στην εξής σκηνή: φιλικό μου ζευγάρι κάθεται αμέριμνο σε cafe και ατενίζει τον κόσμο που περνάει… και ενώ απολαμβάνουν τον καφε τους εν μέσω χαριτωμένων, διαχυτικών τρυφεράδων ξαφνικά… περνάει μπροστά απο το ζευγάρι μας αιθέρια ύπαρξη, γένους θυληκού, με αναλογίες 90-60-90 ντυμένη με τρόπο που ασφαλώς θα αναδείκνυε το 90-60-90!!! Όπως λοιπον είναι απόλυτα φυσικό και αναμενόμενο το αγόρι μας σαν γνήσιο αρσενικό και καθόλου διακριτικό βεβαίως κάρφωσε το βλέμμα του πρώτα στο πρώτο 90 για κάμποση ώρα, μετά προχώρησε στο 60 και τέλος το σταμάτησε στη αρχή του δεύτερου 90 για αρκετή ώρα…;p   Εεε δεν θέλει και πολλή φαντασία για να μαντέψετε την κατάληξη… Πήρε φωτια το Κορδελιό και κάηκε η Σμύρνη…  Τί άκουσε το καθαρόαιμο μας δεν περιγράφεται… Και στις προσπαθειές μου να εξηγήσω οτι το «οθφαλμόλουτρο» δεν έβλαψε ποτέ κανέναν πήρα σαν απάντηση: «Μααα γιατί να κοιτάει άλλες? Αφού έχει εμένα..»!!! Σοβαρά εε??? Και εσυ κοπελιά έχεις όχι ένα αλλα 18 ζευγάρια γόβες αλλα αυτό δε σε εμποδίζει απο το να σταματάς στη βιτρίνα της Καλογήρου και να γλυκοκοιτάζεις κι ένα ακόμη…

Κορίτσια μου…  «Η ζήλια είναι ένα τέρας που γεννιέται από τον εαυτό του και τρέφεται απ’τον εαυτό του», αναφέρει κάπου στον «Οθέλλο» ο  Σαίξπηρ!
Δεν σημαίνει οτι αφού αγαπάμε κάποιον πρέπει αυτόματα και να τον ζηλευούμε… Η ζήλια, κυρίως όταν είναι αδικαιολόγητη, έχει άμεση σχέση με την έλλειψη αυτονομίας. Όσο ο σεβασμός που τρέφει ο καθένας για το εαυτό του εξαρτάται από τον ερωτικό του σύντροφο, τόσο φοβάται μην τον χάσει… πράγμα που έχει ως συνέπεια, η κατάσταση – σαν μια αυτοεκπληρούμενη προφητεία- να οδηγηθεί εκεί ακριβώς!!!

Αν δεν ξεκινήσουμε με γνώμονα ότι ο άλλος είναι ειλικρινής σε ό,τι λέει… θα χαθούμε σε σενάρια παρανοϊκού τύπου και αυτό είναι καταστροφικό και για τις σχέσεις μας αλλα κυρίως για εμάς τους ίδιους!
Ο καθένας μας είναι ελευθερος να πράττει όπως θέλει, αρκεί να είναι ειλικρίνης… και σκεφτειτε το λιγάκι ως εξής: το θέμα είναι να μή θελήσει κάποιος να κάνει κάτι… γιατι απο τη στιγμή που το θελήσει και δεν το κάνει γιατι ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ… απλά δεν έχει νόημα! Καλύτερα ας το κάνει…
Το ζητούμενο άλλωστε είναι να έχουμε «δεσμό» ανάμεσα στο ζευγάρι και όχι να έχουμε ένα ζευγάρι σε «δεσμά»…!!!
Και κάπου έδω θα σταματήσω γιατι θαρρώ πως αρκετα μπλαμπλαδισα για απόψε… τα παραπονά σας για το βραδινό αυτο παραλήρημα στον αγαπητό κ. John K… ;P

p.sσκυλάκια και γατούλες ΕΝΩΘΕΙΤΕ??? Δεν είναι αυτοί οι ρόλοι μας… θεωρώ πως αποδίδουμε καλύτερα και είμαστε παραγωγικότεροι υπο το καθεστώς υγιών αντιπαραθέσεων!!! Άλλωστε δεν υπάρχχει τίποτα καλύτερο απο μια δημιουργική και ευφάνταστη αντιπαράθεση ανάμεσα σε εναν εεερμμμ…σκύλο και σε μια γάτα!!!

Με εκίμηση,
Κατερίνα Φ.

 

katerina_cheapandchic@hotmail.com

Editor

Ο μπερδεμένος άνθρωπος γουστάρει να είναι έτσι , δεν έτυχε ,αλλιώς βαριέται. Ο ψεύτης γουστάρει τα ψέματα. Νομίζει πως παίζει στα «μυστικά της εδέμ» και χαίρεται. Είναι ωραία η ζωή του έτσι, αλλιώς θα ήταν ένας βαρετός άντρας και εκείνη μια βαρετή νοικοκυρά. Μη σε κάνει ποτέ να πιστέψεις, εκεί στο ποτό ένα βράδυ, πως είναι στεναχωρημένος.Ρόλο υποδύεται.

Comments are closed.