12 years a slave

12 years a slave. Ο Σόλομον Νόρθαπ είναι ένας Αφροαμερικανός οικογενειάρχης ο οποίος ζει ελεύθερος στην προεμφυλιακή Νέα Υόρκη. Το 1841 θα απαχθεί όμως από δουλεμπόρους και θα πουληθεί ως σκλάβος σε μια φυτεία του Νότου χωρίς να μπορεί να αποδείξει την αληθινή του ταυτότητα.

Aμερικανική ταινία, σκηνοθεσία Στιβ ΜακΚουίν με τους: Τσιετέλ Ετζιοφόρ, Μάικλ Φασμπέντερ, Μπένεντικτ Κάμπερμπατς, Μπραντ Πιτ, Λουπίτα Νιόνγκο.

tyas8Είναι από τις περιπτώσεις που τα βραβεία μιλούν από μόνα τους… Αυτή ήταν η σκέψη μου αφού είδα την ταινία. Άκουγα για τις υποψηφιότητες αλλά δεν έτρεξα! Περισσότερο μου κίνησε το ενδιαφέρον ένας συνάδελφος όταν γούρλωσε τα μάτια όταν με απάθεια είπα: δεν το έχω δει ακόμα… Και το είδα… Και έκανα πολύ καλά!!!

TWELVE YEARS A SLAVEΑπομνημονεύματα ενός ανθρώπου που επιβίωσε όλης αυτής της σκληρότητας. Αντιρατσιστικό θέμα με πολύ βίαιες εικόνες και ωμότητα κάτι που οι αμερικανοί συνήθως αποφεύγουν, ρεαλιστικό, χωρίς να γίνεται με το ζόρι κλάμα. Τα συναισθήματα γίνονται εντονότερα γνωρίζοντας ότι κάπου κάποτε όλα αυτά συνέβησαν… και συμβαίνουν.

DF-02238.CR2

Πάρα πολύ ωραίο κάστιγκ, δυνατές ερμηνείες με την Λουπίτα Νιόγκο στην πρώτη συμμετοχή της σε ταινία μεγάλου μήκους να παίρνει όσκαρ, τι να πει κανείς… ΕΥΓΕ! Και κάπου εκεί πετάχτηκε και ο Μπραντ… δεν τον περίμενα, ευχάριστη έκπληξη, ο οποίος συμμετείχε και στην παραγωγή! Μπράβο Μπράντ εξαιρετικά!

130305_12YearsASlave_0143v2va

Βραβεία

  • 9 υποψηφιότητες για OSKAR κερδίζοντας στις κατηγορίες Καλύτερης Ταινίας, Διασκευασμένου Σεναρίου και Β’ Γυναικείου Ρόλου
  •  11 υποψηφιότητες για BAFTA κερδίζοντας δύο στις κατηγορίες Καλύτερης Ταινίας και Α’ Ανδρικού Ρόλου
  • 7 υποψηφιότητες για ΧΡΥΣΗ ΣΦΑΙΡΑ κερδίζοντας τελικά αυτό της Καλύτερης Ταινίας

Δείτε το trailer της ταινίας: http://www.youtube.com/watch?v=iiw1cYXQw4g

manit

Γιατί ήμουν δεν ήμουν 7 χρονών όταν επέστρεψα κασέτα Κάντυ Κάντυ που μόλις είχα νοικιάσει για να πάρω το πρώτο μου Θρίλερ που τελικά ήταν Τρόμου… Γιατί στα 10 παρακάλεσα μετά δακρύων την αδερφή μου να με πάει σινεμά να δω τον Άντονι να ψιθυρίζει… Κλαρρρίς και να σηκώνεται η πέτσα μου!.. Γιατί κάπου μετά τα 20 με βάρεσε πετριά και είμαι νεράιδα που μαγειρεύω το ελιξήριο της ομορφιάς αλλά και της σοφίας και που τρέχω σαν τον σίφουνα για να σου πιω το αίμα και που μεταμορφώνομαι σε λιβελούλα κάθε πανσέληνο?

Comments are closed.