Darling farewell

Η σημασία της απώλεια των αγαπημένων ανθρώπων από τη ζωή μας αποτιμάται  όταν συμβαίνει το μοιραίο. Σαν, κατά τη διάρκεια της ζωής που μοιραστήκαμε,  να μην  εκτιμήσαμε επαρκώς το μεγαλείο  της  ύπαρξης τους,  πριν το τέλος.

Σαν, να τους θεωρούσαμε  δεδομένους και αθάνατους.

rose

Η καθημερινότητα απομυζεί τα ψυχικά μας αποθέματα σε μια ατέρμονη προσπάθεια να ανταποκριθούμε στις απαιτήσεις της, που ενώ όταν διαδραματίζονται φαντάζουν επιτακτικές σε βάθος χρόνου αποκαλύπτουν  τη γελοιότητα τους.

Δεν προλαβαίνουμε!!!

Δεν διαθέτουμε  το χρόνο να ψυχαναλυθούμε  και να αντιμετωπίσουμε τους αγαπημένους μας όπως τους πρέπει, όπως αποζητούν οι ψυχές μας.

Δεν διαθέτουμε τον απαραίτητο  χρόνο για το χάδι από ζεστό χέρι, για το γέλιο από ψυχής, το αισθαντικό φιλί, το απρόσμενο τηλεφώνημα, την ξαφνική επίσκεψη έστω για λίγα, πολύ λίγα, ελάχιστα λεπτά της ώρας.

Το πολυτιμότερο αγαθό της ζωής μας είναι ο χρόνος. Όμως εμείς…

Αδυνατούμε να αντιληφθούμε ότι ο χρόνος μας είναι περιορισμένος. Ο χρόνος είναι στιγμές που περνάνε και είτε χάνονται, γιατί τις αναλώνουμε σε τετριμμένα, είτε χαράζονται για πάντα στην μνήμη μας και στην καρδιά μας, όταν τις σεβόμαστε.

Αδυνατούμε να αισθανθούμε ότι ο χρόνος που οι αγαπημένοι μας είναι δίπλα μας δεν είναι απεριόριστος.

Αδυνατούμε να συλλάβουμε ότι ως άνθρωποι είμαστε φθαρτοί, είμαστε εφήμεροι, είμαστε έρμαια του πεπρωμένου μας και δεν είναι δυνατό να προκαθορίσουμε το χρόνο παραμονής μας σε αυτό τον κόσμο.

Αντιλαμβανόμαστε τη σπατάλη του χρόνου, με πόνο, με πικρία, με παράπονο όταν χάνουμε έναν  αγαπημένο μας άνθρωπο. Εκείνη ακριβώς τη στιγμή του τελευταίου αποχαιρετισμού.

Τα δάκρυα μας είναι για τις στιγμές που χάσαμε, για τις στιγμές που δεν μοιραστήκαμε, για το χρόνο που δε γυρίζει πίσω, για την παράταση χρόνου που δεν υπάρχει. Μετανιώνουμε για το τηλέφωνο που δεν απαντήσαμε, για τα γενέθλια που ξεχάσαμε, για το χάδι που δε δώσαμε προφασιζόμενοι  ανοησίες που δε θυμόμαστε πια, για το άψυχο φιλί. Μετανοούμε  για τις χαμένες στιγμές. Συνειδητοποιούμε ότι  τις νέες στιγμές της υπόλοιπης ζωής μας,  δεν θα μπορέσουμε να τις μοιραστούμε με τον άνθρωπο που έφυγε για πάντα από τη ζωή μας.

Τα συναισθήματα μας εκρήγνυνται, η ένταση τους μας ξεπερνάει και απορούμε για την αδυναμία μας να τα εκτονώσουμε κατά το χρόνο που μας χαρίστηκε ο αγαπημένος μας άνθρωπος,  στη διάρκεια της ζωής του.

Προς χάριν του αγαπημένου  που αποχαιρετούμε,  ας αρχίσουμε να εκτιμούμε το χρόνο μας και να  τον χαρίζουμε,  από τα βάθη της ψυχής μας, στους υπόλοιπους αγαπημένους μας. Προς συγχώρεση της δικής του ψυχής αλλά και της δικής μας.

Darlings,

Η ζωή μας είναι σαν τριαντάφυλλο και έτσι μόνο οφείλουμε να τη ζήσουμε.

notes

 

ΥΓ: Ευχαριστώ γιαγιά. Αντίο για πάντα ,όμορφη. 

rose_purple

 

R

Editor

Ο μπερδεμένος άνθρωπος γουστάρει να είναι έτσι , δεν έτυχε ,αλλιώς βαριέται. Ο ψεύτης γουστάρει τα ψέματα. Νομίζει πως παίζει στα «μυστικά της εδέμ» και χαίρεται. Είναι ωραία η ζωή του έτσι, αλλιώς θα ήταν ένας βαρετός άντρας και εκείνη μια βαρετή νοικοκυρά. Μη σε κάνει ποτέ να πιστέψεις, εκεί στο ποτό ένα βράδυ, πως είναι στεναχωρημένος.Ρόλο υποδύεται.

Comments are closed.