Είπαμε carpe diem αλλά…

Ώρα μια το μεσημέρι…

Κι ενώ τρέχω πανικόβλητη να προλάβω να παω γυμναστήριο…να προλάβω κάποιο μαγαζί ανοιχτό…να προλάβω να είμαι στην ωρα μου στη δουλειά….γενικα να προλάβω…καθώς έχω μια ιδιόμορφη σχέση αγαπης και μίσους με τον χρόνο και με το ρολόι μου… ( αφού δεν ειναι Vacheron Constantin απαξιώ να του ρίξω έστω και μια ματιά ;p )

Ξαφνικά το μάτι μου πιάνει μια κόκκινη πινελιά…. ασπρο-κόκκινα ριγέ μαξιλάρια..

Γλαστράκια με βασιλικό πάνω σε κάθε ένα απο τα λευκα τραπέζια…

Ένα cafe – bistrot που μοιάζει να ξεπήδησε απο carte postale με φοντο το Παρίσι…

…και να…. πως μπορεί μια συνηθισμένη μέρα  να γίνει λίγο πιο χρωματιστή…λιγο πιο ενδιαφέρουσα!

Αρκεί βεβαια να της επιτρέψουμε να γινει ενδιαφέρουσα!!!!

Εεεε…   λίγο η παρορμητική φύση του κριού… λίγο η μυρωδιά του espresso – που σαν σωστό coffee junkie που σεβεται τον εαυτό του, είχα εντοπίσει πολυ πριν δω το μικρό αυτο bistrot –  αποφάσισα να της το επιτρέψω!!! Ούτε μαγαζι προλαβα – πρωτότυπο –  ούτε γυμναστήριο πήγα – ακόμα πιο πρωτότυπο!

Υπέκυψα και χωρίς καμία απολύτως ενοχή στο κάλεσμα του…

…με κοίταγε λάγνα απο το διπλανό τραπέζι…

και μου υποσχόταν στιγμές ανείπωτης ευχαρίστησης…

…απήλαυσα εναν υπέροχο latte macchiato διαβάζοντας το βιβλίο μου και ακούγοντας Edith Piaf  και «La vie en rose«.

Η ευτυχία είναι στιγμές…

και δεν είναι και τόσο σοβαρό, αν κάποιες φορές πρέπει να παρεκκλίνουμε λίγο απο το καθορισμένο μας ημερήσιο πρόγραμμα ετσι ώστε να μπορέσουμε ζήσουμε αυτές τις στιγμές!

Ναι ναι το ξέρω… δουλεία… υποχρεώσεις… που χρόνος για τέτοιου είδους «ρομαντισμούς» όταν πρέπει να ανταπεξέλθεις στην καθημερινότητα και να  σκεφτείς το μέλλον????

Γνωρίζω πολύ καλα  πως η εποχή που διανύουμε δεν είναι και η πιο εύκολη… αλλα σκεφτείτε το ως εξης… επενδύοντας στο τώρα και σε μικρες στιγμές που μας κάνουν να χαμογελάμε… δημιουργούμε υπέροχες αναμνήσεις για το μέλλον που τόσο μας προβληματίζει!!!!

Αφεθείτε σε μια απρογραμμάτιστη βόλτα… αρπάξτε τα κλειδιά όσο αργα και αν είναι και πηγαινετε αυτοκινητάδα (οχι και πολυ μακρία εχει φτάσει στον Θεό η βενζίνη… είπαμε carpe diem αλλα να έχουμε να παμε και στη δουλειά την επομένη ;p)

κοιταχτείτε στον καθρέφτη και καντε γελοίες γκριμάτσες… κοιτάχτε και τον γείτoνα και κάντε ακόμα πιο γελοίες γκριμάτσες..τσαλακωθείτε…κάντε πράγματα που κάνουν τους άλλους και εσάς να χαμογελάτε…

Carpe Diem λοιπον αγαπητοί μου…

_______________________

Πηγή εμπνευσης γι’αυτή τη μεταμεσονύχτια παράκρουση ειναι το  DALU CAFE BISTROT… εκεί η Βίκυ και ο Αντώνης έχουν βάλει όλη τους την φροντίδα αλλά και την φαντασία και έχουν δημιουργήσει μια ξεχωριστή γωνιά για καφέ το πρωί… και για ευφάνταστα  & ψαγμένα cocktails το βράδυ!!!

www.dalucafe.gr

 

by Κατερίνα Φ.

Editor

Ο μπερδεμένος άνθρωπος γουστάρει να είναι έτσι , δεν έτυχε ,αλλιώς βαριέται. Ο ψεύτης γουστάρει τα ψέματα. Νομίζει πως παίζει στα «μυστικά της εδέμ» και χαίρεται. Είναι ωραία η ζωή του έτσι, αλλιώς θα ήταν ένας βαρετός άντρας και εκείνη μια βαρετή νοικοκυρά. Μη σε κάνει ποτέ να πιστέψεις, εκεί στο ποτό ένα βράδυ, πως είναι στεναχωρημένος.Ρόλο υποδύεται.

Comments are closed.