Έτσι νομίζεις …

Μεγαλώνοντας κάνουμε την πρώτη μας απόπειρα για μια σοβαρή σχέση, ώριμοι πλέον…που λέει ο λόγος, o πρώτος αληθινός έρωτας μας χτυπάει την πόρτα, και σαν αθώα γλύκα πλασματικά ανοίγουμε, και πέφτουμε με τα μούτρα σαν παιδιά στο γλυκό που μας έκρυβαν σπίτι. Είναι ο ένας, ο μοναδικός ,τέλειος.Θα είμαστε για πάντα μαζί, έτσι νομίζεις, θα γεράσουμε και θα αγαπιόμαστε όπως τώρα και άλλα τέτοια ουτοπικά.

Μα όταν η καρδούλα μας κάνει το πρώτο ράγισμα , χάνουμε τη γη κάτω από τα πόδια μας, δεν μας χωράει ο τόπος  κλαίμε γοερά.

photo via : despacitoyconbuenaletra.tumblr.com

Δεν γνωρίζουμε όμως εκείνη την στιγμή πως η πόρτα θα χτυπήσει πολλές, πολλές , καλά μη το παρακάνουμε και καρφωθούμε, αρκετές φορές.

Σιγά σιγά  θα μάθουμε να κοιτάμε από το ματάκι πρώτα και να μην ανοίγουμε διάπλατα απλά να ανοίγουμε να χαμογελάμε , αν είναι λίγο χαριτωμένοι …και στο τέλος καταλήγουμε να τους κλείνουμε την πόρτα στα μούτρα…εκεί γύρω στα 35 bitch!!

Θα κάνουμε λάθος επιλογές…θα αγαπήσουμε λάθος άτομα…θα πληγώσουμε λάθος ανθρώπους…αλλά χωρίς λάθη λένε δεν μαθαίνεις… και εγώ αγαπώ να μαθαίνω!

 

Editor

Ο μπερδεμένος άνθρωπος γουστάρει να είναι έτσι , δεν έτυχε ,αλλιώς βαριέται. Ο ψεύτης γουστάρει τα ψέματα. Νομίζει πως παίζει στα «μυστικά της εδέμ» και χαίρεται. Είναι ωραία η ζωή του έτσι, αλλιώς θα ήταν ένας βαρετός άντρας και εκείνη μια βαρετή νοικοκυρά. Μη σε κάνει ποτέ να πιστέψεις, εκεί στο ποτό ένα βράδυ, πως είναι στεναχωρημένος.Ρόλο υποδύεται.

Comments are closed.